Wywołując (i zapominając) Szekspira
  • Autor: Peter Brook
  • Przekład: Grzegorz Ziółkowski
  • Redakcja przekładu: Ewa Guderian-Czaplińska
  • Data wydania: marzec 2006
  • ISBN: 83-917448-8-4
  • Format: 110×180 mm
  • Liczba stron: 55
  • Rodzaj oprawy: miękka
Cena: 7.00 zł

Wywołując (i zapominając) Szekspira

Peter Brook

Książka zawiera zapis dwóch spotkań Petera Brooka z publicznością z połowy lat dziewięćdziesiątych, podczas których wybitny reżyser podjął temat aktualności Szekspira.

Peter Brook urodził się 21 marca w 1925 roku w Londynie. W 1942 roku wyreżyserował tam swoją pierwszą sztukę i od tego czasu zrealizował ponad osiemdziesiąt przedstawień w Londynie, Paryżu i Nowym Jorku. Pracując w Royal Shakespeare Company, wystawił: Stracone zachody miłości, Miarka za miarkęTytusa AndronikusaKróla LearaMarat/Sade’aUSSen nocy letniej oraz Antoniusza i Kleopatrę.
W 1971 roku utworzył w Paryżu Międzynarodowy Ośrodek Poszukiwań Teatralnych, którego stałą siedzibą stał się w 1974 roku Teatr Bouffes du Nord. Wyreżyserował w nim: Tymona AteńczykaIkówUbu w BouffesKonferencję ptakówKośćWiśniowy sadMahabharatęAlbercie, powstań!BurzęMężczyznę, który…Kto tam?Szczęśliwe dniJestem fenomenemGarniturTragedię HamletaDaleko stądŚmierć KrisznyTwoją dłoń w mojej dłoniWielkiego InkwizytoraTierno BokaraSizwe Banzi nie żyje i Fragmenty11 i 12Dlaczego, dlaczegoDolina zadziwienia.
Dorobek reżyserski Brooka w operze obejmuje: La BohèmeBorysa GodunowaOlimpijczykówSalomé i Wesele Figara w londyńskiej Covent Garden; Fausta i Eugeniusza Oniegina w Metropolitan Opera House w Nowym Jorku, Tragedię Carmen i Pelléasa – Impresje w Bouffes du Nord w Paryżu, Don Giovanniego na festiwalu w Aix-en-Provence, a także Czarodziejski flet.
Opublikowana w 1998 roku autobiografia Petera Brooka Threads of Time dołączyła do wcześniejszych publikacji jego autorstwa – do przetłumaczonej na wiele języków Pustej przestrzeni (1968), a także do Ruchomego punktu (1987), Nie ma sekretów (1993) i Wywołując (i zapominając) Szekspira (2002).
W jego dorobku filmowym znajdują się: Władca muchMarat/SadeKról LearModerato CantabileMahabharata i Spotkania z wybitnymi ludźmi.

„Cóż więc można powiedzieć młodemu aktorowi, który przymierza się do jednej z tych wielkich ról? Zapomnij o Szekspirze. Zapomnij, że kiedykolwiek istniał taki człowiek. Zapomnij, że te sztuki miały autora. Pamiętaj jedynie, że twoim aktorskim obowiązkiem jest powołanie do życia postaci. Przyjmij jako założenie – i niech będzie to sztuczka, która ma ci pomóc – że postać, nad którą pracujesz, naprawdę istniała”.
Fragment książki

Julia Hoczyk
Szekspir okiem Brooka
„Scena” 2006 nr 2–3, s. 33

Szekspir i jego dramaty pojawiały się na drodze twórczej Brooka wielokrotnie, jest więc szczególnie predystynowany do mówienia o jego dziele, a jednak wykazuje wobec mistrza ze Stratfordu zaskakującą pokorę. I uważność, której brak wypomina wielu współczesnym reżyserom, choć w uogólniony i anonimowy sposób. Zastanawiając się nad fenomenem Szekpira i tym, co odróżnia jego utwory od gazet codziennych – niezależnie jak bardzo profanujące wydawać nam się może to porównanie – Brook analizuje zjawisko, które określić można geniuszem Szekspira. (pytanie: czy jak poprawię, to link zadziała?)

Przeczytaj całą recenzję

TK [Tadeusz Kornaś]
Peter Brook Wywołując i (zapominając) Szekspira
„Didaskalia. Gazeta Teatralna” 2006 nr 72 (kwiecień), s. 104

Pobierz PDF

recenzja pierwszego wydania angielskiego:
Małgorzata Sugiera
Szekspir współczesny?
„Didaskalia. Gazeta Teatralna” 1999 nr 31–32 (czerwiec–sierpień), s. 114

Pobierz PDF

Może cię zainteresować