Zapowiedzi

Publikacje Instytutu Grotowskiego

  • Stuart Isacoff: Temperacja. Jak muzyka stała się polem bitwy wielkich umysłów zachodniej cywilizacji
  • Leszek Kolankiewicz: Grotowski w praniu
  • Przebudzenie duszy. Parateatr Reny Mireckiej, pod redakcją Piera Pietra Brunellego
  • „Apocalypsis cum figuris”. Fotografie Maurizia Buscarino

Polish Theatre Perspectives

  • Dariusz Kosiński: Grotowski: A Guide
  • Leszek Kolankiewicz: Dziady: Theatre of the Feast of the Dead
  • Zbigniew Majchrowski: Konrad’s Cell
Stuart Isacoff

Temperacja. Jak muzyka stała się polem bitwy wielkich umysłów zachodniej cywilizacji

Dla przeciętnego czytelnika, bez względu na stopień muzycznego wykształcenia, system dźwiękowy, jakim posługuje się dzisiejsza muzyka Zachodu, jest rzeczywistością oczywistą i zastaną. Autor pierwszej książki w serii, zatytułowanej Jak system równomiernie temperowany popsuł harmonię (i dlaczego powinno cię to obchodzić), Ross W. Duffin opowiadał w niej o negatywnych dla harmonii konsekwencjach powszechnego przyjęcia tego systemu strojenia w muzyce zachodniej, natomiast Stuart Isacoff w swej Temperacji nakreśla obraz kontrowersji, jakie na przestrzeni wieków towarzyszyły dyskusjom o wprowadzeniu takiego stroju.

Celem obu książek, które ukazały się w serii 3/2, jest zachęcenie czytelników nie do spojrzenia wstecz na minione dzieje poszukiwania idealnego stroju muzycznego, lecz raczej – na tyle, na ile to możliwe – do wyprawienia się w podróż wehikułem czasu: przyjęcia perspektywy ludzi, którzy nie dysponowali naszą dzisiejszą wiedzą.

Książka ukazuje się jako drugi tytuł w serii 3/2 redagowanej przez Tomasza Wierzbowskiego z Teatru ZAR.

Leszek Kolankiewicz

Dziady: Theatre of the Feast of the Dead

Few theatre books have had as much impact in their immediate field as Leszek Kolankiewicz’s Dziady: Theatre of the Feast of the Dead, after its first publication in Polish in 1999. For many, Kolankiewicz’s approach was revelatory; for others, sacrilegious. His central subject — the ‘arch-drama’ of Polish culture, Adam Mickiewicz’s dramatic poem Forefathers’ Eve (Dziady) — becomes a platform for the author to explore not only diverse stagings of Mickiewicz’s work, but also the roots of the proto-Slavic dziady feast traditionally held to celebrate the dead, various cultural phenomena connected with it, and comparative perspectives on rituals and performances from around the world.

Kolankiewicz engages tools and methods from ethnology, anthropology, religious studies, theatre and performance, and other disciplines, to examine the cultural significance of both Mickiewicz’s text and the dziady rite for Polish myth and collective remembering. He sets practices from local, Slavic traditions within a wider, international and historical context, tracing shared genealogies and characteristics across cultures and times.

Alongside and in dialogue with this analysis, the author offers extended re-readings of ‘rites of the dead’ enacted by Polish theatres, encompassing performances of Mickiewicz’s Forefathers’ Eve by Stanisław Wyspiański (1901), Kazimierz Dejmek (1967), and Jerzy Grzegorzewski (1987, 1995), as well as Jerzy Grotowski’s Apocalypsis cum figuris (1969), Tadeusz Kantor’s The Dead Class (1975), Gardzienice’s Evening Performance (1977) and Sorcery (1981), and Węgajty Theatre’s annual seasonal carolling, among others. For Kolankiewicz, dziady/Dziady has become a lens through which artists and spectators alike share a basis to respond to a series of contemporary social and political situations. In this way, Mickiewicz’s writings have evolved into a mythical text of Polish culture that continues to serve theatre- and performance-makers as a point of reference — or departure — for their own creative visions.

Polish Theatre Perspectives